etapy rozwoju behawioralnego psa

Pierwsze szczepienie 6-7 tydzień

Szczenięta wymagają 3-krotnego zaszczepienia przeciwko chorobom zakaźnym.
Pierwsze szczepienie zaleca się wykonać w wieku 6-7 tygodni, drugie za 21 dni, w wieku 9-10 tygodni i kolejne również po 21 dniach, w wieku 12-13 tygodni.
Moje szczenięta zostały zaszczepione po raz pierwszy w wieku 6 tygodni szczepionką Nobivac Puppy DP przeciwko nosówce i parwowirozie. Szczepienie nie wywołało żadnych efektów ubocznych.
Terminy drugiego i trzeciego szczepienia przeciwko nosówce, parwowirozie, zakaźnemu zapaleniu wątroby, parainfluenzie, koronawirozie, leptospirozie zostały wyznaczone odpowiednio za 3 i 6 tygodni.
2-4 tygodnie po trzecim szczepieniu przeciwko chorobom zakaźnym planuje się obowiązkowe szczepienie przeciwko wściekliźnie.

W czasie pierwszych wizyt w gabinecie weterynaryjnym nie kładźmy szczeniaka na ziemi w gabinecie ani przed nim. Na samą wizytę zaczekajmy w samochodzie lub przed gabinetem tak żeby uniemożliwić kontakt malucha z innymi pacjentami. Dopiero trzy tygodnie po trzecim szczepieniu szczepieniu pies może wybrać się na swój pierwszy długi spacer. UWAGA Do 14-15 tygodnia kontakt psa z otoczeniem zewnętrznym (np. spacery poza ogrodem, kontakt z innymi psami) powinien być ograniczony. Kolejne szczepienie wykonuje się po roku. Następnie wystarczające jest szczepienie psa raz na 3 lata. (Polecane szczepionki: Nobivac, Duramune, Vanguard).

odchów ślepego miotu - tydzień szósty/przypadek dermatologiczny

U jednego szczeniaka na skórze brzuszka pojawiają się przebarwienia.
Poza zmianami hiperpigmentacyjnymi nie ma żadnych innych objawów.
Zmiany są suche, ograniczone do bezwłosej skóry brzucha.
Nie występuje świąd, nie ma wyłysień w żadnym miejscu.
Szczenię jest w świetnej formie, chętne do zabawy i ma wielki apetyt.
Z czasem zmiany nie zmieniają się (nie strupieją, nie złuszczają się, brak ropnego wysięku).
Jest to krostkowe zapalenie powierzchowne/liszajec - stosuje przemywanie skóry Manusanem (chlorheksydyna) i krem z nadtlenkiem benzoilu.
To typowe zmiany u szczeniąt.
Na ogół, poza takimi zabiegami kosmetycznymi, pomaga zmiana warunków bytowania szczeniaka.

Szczeniaki domagają się wyjścia z wydzielonej części pokoju. Dodatkowo brudzą coraz więcej. Przenosimy się do nowego pomieszczenia z podłogą wyłożoną płytkami.
Wydają się być zadowolone z tej zmiany i od razu rozpoczynają badanie terenu.
Wszystkie niebezpieczne przedmioty zostały wyniesione a zakamarki zabezpieczone.
Szczeniaki nauczyły się pić z miseczek. Do końca szóstego tygodnia nalewam do jednej mleko a do drugiej wodę.
Maluchy po jedzeniu szaleją już nawet godzinę.
Przynajmniej raz dziennie biorę je do salonu z choinką gdzie nie brakuje nowych bodźców i gdzie szaleją bez końca. Te szaleństwa wymagają ciągłej kontroli.

Odrobaczanie szczeniąt

Niemal 100% szczeniąt jest zarażonych glistą psią Toxocara canis.
Larwy dostają się do organizmu szczenięcia przez łożysko jeszcze w łonie matki oraz z siarą i mlekiem po urodzeniu. Rozpoczynają wędrówkę po organizmie, z krwią trafiają do wątroby a następnie do płuc. Szczenię odkrztusza i połyka larwę, która dostaje się do przewodu pokarmowego. Tu znajduje optymalne warunki do dalszego rozwoju i osiąga postać dojrzałą. To moment, w który chcemy trafić podając środki przeciwrobacze.
Taki cykl rozwojowy trwa około 2 tygodni, dlatego po raz pierwszy szczenię odrobacza się właśnie w wieku 2-3 tygodni.
Na rynku jest wiele środków przeciwrobaczych, kojarzonych z tzw. 'tabletką na odrobaczenie'. Zawierają one różne środki przeciwpasożytnicze, działające na inne pasożyty (glisty, włosogłówki, tęgoryjce, tasiemce). Należy użyć środka specjalnie przeznaczonego dla szczeniąt.
Po odrobaczeniu w kale można zaobserwować martwe postacie dorosłe Toxocara canis a przy intensywnej inwazji również żywe. Jeśli zarobaczenie jest znaczne zwierzęta mogą również wymiotować pasożytami. Wszystko to świadczy to o skuteczności naszego działania. Nawet przy tak intensywnej inwazji nie należy podawać od razu kolejnej dawki przeciwrobaczej! Zatrute glisty wydzielają toksyny, które w wysokim stężeniu mogą doprowadzić do śmiertelnego zatrucia szczenięcia. Drugą dawkę podaje się po 2 tygodniach kiedy kolejne pokolenie larw przeobrazi się w postacie dorosłe. Następne dawki podajemy co 4 tygodnie do momentu kiedy szczenię będzie miało 6 miesięcy.
Do odrobaczania szczeniąt doskonale nadaje się 'Drontal Junior' (zawiesina) zawierający pyrantel (w postaci embonianu, który nie wchłania się z przewodu pokarmowego i wydalany jest z kałem w postaci niezmienionej) i febantel (szybko wchłaniany z przewodu pokarmowego i metabolizowany do fenbendazolu i oxfendazolu). Fenbendazol i oxfendazol to środki zwalczające zarówno postacie dojrzałe jak i larwalne nicieni i tasiemców. Działanie 'Drontal Junior' obejmuje zwalczanie glist, włosogłówek i tęgoryjców: Toxocara canis, Toxascaris leonina, Uncinaria stenocephala, Ancylostoma caninum, Trichuris vulpis.
Brak jest przeciwwskazań i działań niepożądanych do stosowania tego preparatu. Forma zawiesiny jest łatwiejsza do podania i przyjemniejsza dla malucha.
Cykl rozwojowy różni się u psa dorosłego oraz u żywicieli paratenicznych (rezerwowych) od cyklu jaki obserwujemy u szczeniąt.
U psów dorosłych do zarażenia dochodzi po zjedzeniu jaj inwazyjnych ze środowiska zewnętrznego. Z jaj w przewodzie pokarmowym rozwijają się larwy, przebijają ścianę jelita i z krwią wędrują do wątroby i płuc. Z płuc larwy dostają się do różnych narządów gdzie przyjmują formę uśpioną. Podobnie dzieje się u żywicieli paratenicznych, którymi może być inne zwierze lub człowiek. U suk do 'obudzenia' uśpionych larw dochodzi podczas ciąży, a larwy wędrują przez naczynia łożyska do organizmu szczenięcia.
Gdy opiekujemy się szczenięciem należy pamiętać o higienie rąk i systematycznym sprzątaniu w jego środowisku a za jakiś czas o profilaktyce u zwierzęcia dorosłego.
Jaja inwazyjne to jaja, które 'dojrzewały' w środowisku zewnętrznym przez co najmniej 2 tygodnie a w zimie nawet do kilku miesięcy. Dlatego zarażeniem najbardziej zagrożone są dzieci bawiące się w piaskownicach i podnoszące z ziemi różne przedmioty. Glistnica psia u dzieci jest najczęściej rozpoznawana gdy larwa zakończy swoją wędrówkę w oku i dojdzie do zaburzenia widzenia.

labradory w służbach ratowniczych

Labradory szkoli się do pomocy ludziom w sytuacjach nadzwyczajnych, takich jak trzęsienie ziemi na Haiti.
Doskonały węch, inteligencja, pracowitość i wierność - to cechy które sprawiają, że nie ma lepszych w akcjach poszukiwawczych.
Raz my pomagamy im, innym razem one nam.

Zdjęcie - źródło
http://www.990px.pl/index.php/2010/01/15/haiti-7-stopni-w-skali-richtera-18/

odchów ślepego miotu - tydzień piąty

Orientacja wzrokowa i słuchowa jest coraz bardziej zaawansowana.
W piątym tygodniu słuch osiąga poziom słuchu u dorosłego psa. Wzrok i czynność fal mózgowych wciąż się rozwija.
Odruch ssania powoli zaczyna zanikać.
Pełne mleczne uzębienie sprawia ból suce podczas ssania brodawek.
Moje maluchy nie przysysają się już do cumli z taką łatwością jak kiedyś ale jeszcze cały czas chętnie piją z butelek.
'Starter' jest teraz podstawą diety jednak nadal nie piją wody ze spodeczków.
Po przebudzeniu, przed posiłkami maluchy chwile spędzają na zabawie.
Po 10 minutach są już wyczerpane.
Dużym zainteresowaniem cieszą się rękawy od ubrań wiszących na krześle...
Szczeniaki zwracają uwagę na każdy nowy położony przed nimi przedmiot.
Jeśli się im na to pozwoli, próbują wymuszać płaczem branie na ręce, jedzenie czy głaskanie.

odchów ślepego miotu - tydzień czwarty

W czwartym tygodniu zaczynam wprowadzać stały pokarm do jadłospisu szczeniąt. Jest to 'Strater' firmy Royal Canin zalewany ciepłą, przegotowaną wodą.
Granulki są niewielkie i mają właściwości adsorpcyjne, dzięki którym bardzo szybko stają się mięciutkie. Producent zaleca stosowanie 'Startera' u szczeniąt odsadzanych w ilości według schematu podanego na opakowaniu
oraz jako pokarm dla suk karmiących, które mogą go jeść do syta. Karma jest godna polecenia, chętnie zjadana, ładnie pachnie i fantastycznie się namacza. Kupy stają się uformowane a ja coraz spokojniejsza.
Cały czas mają dostęp do świeżej wody, której jeszcze nie potrafią pić z miseczki. Najczęściej moczą w niej nogi i rozlewają po pokoju, dbając żebym się nie nudziła. Mimo to miseczka musi leżeć na wypadek przypływu pomysłu.

Szczenięta nadal piją mleko.
Bardzo dobrze zniosły zmianę z Bento Kronen na Beaphar. Beaphar ślicznie pachnie i jest bielsze niż Bento, a kupy są bardziej saty- sfakcjonujące.
Stopniowo zwiększam ilość podawanego mleka. Niektóre szczenięta piją 'bez opamiętania', inne nie dopijają przygotowanej porcji. Wszystkie czują się bardzo dobrze.
Malutkie mleczne zęby na szczęście nie niszczą cumli od butelek.
Maluchy nadal w głównej mierze śpią ale przed lub po posiłku bawią się i poznawać otoczenie. Nie trwa to długo bo około 5 minut. Śpią równie często razem co pojedynczo. Nie korzystają już z termoforów, więc je likwiduje.

Pudło przestało im wystarczać i zajęły sporą, odgrodzoną część pokoju.